Ela Gözlüm

Vuslat diye diye niye yanarsın?
Aç gönül kapını bak ela gözlüm!
Bu aşktan kaçtıkça elem banarsın
Gönlüme bir ışık yak ela gözlüm!

Bu garip divane geziyor sensiz
Deryalar bulanık, gemi dümensiz
Yakında toprağa düşer kefensiz
Bu derdin şifası yok ela gözlüm

Keder yüklü ruhum paslanmadan gel!
Yastığım, yorganım ıslatmadan gel!
Bedenim toprağa yaslanmadan gel
Bu hasret pek ağır yük ela gözlüm

Benim için hayat olamaz sensiz
Yüreğim huzuru bulamaz sensiz
Bu gözler uykuya dalamaz sensiz
Uzattım elimi, çek ela gözlüm!

Yıllarca bekledim, artık bekletme
Yüreğim tekliyor, daha tekletme
Bu gönül gam yüklü, elem yükletme
Şu gurur bendini yık ela gözlüm!

Mecnuni gönüller beyhude gezmez
Aşk denen büyüyü dualar bozmaz
Bu sevda yaşanır, kitaplar yazmaz
Şifanla gönlüme ak ela gözlüm!

Hoşoğlu şakıyor, gülünü arar
Nazın fazlasında bulmadı yarar
Sonunda yar sana kılmıştır karar
Haydi, gel yoluna çık ela gözlüm!

Mustafa Hoşoğlu