Bir tek sen değildin
Bak gördün mü?
En sonunda bende vazgeçtim benden…

Neyim var ki neyime katlanayım!
Ne bir düşkünlüğüm var, ne de bir alışkanlığım senden başka.
Neyleyim ki böyle hayırsız bir beni
Her şeyi sen, tek derdi sen
Bana zaten bir faydası yok
Bir kere oturup düşündü mü vefasız beni?

Yok yok, şimdi uzun cümleler kurma
Zaten sevmezsin sen uzun konuşmayı
Tıpkı senin yaptığın gibi,
Yargısızca infaz ettim
Kırdım kalemimi, kestirip attım ben beni…

Olanlara üzülmüyorum
Belki inanmayacaksın ama ağlamıyorum da
Alıştım mı, olgunlaştım mı bilmiyorum
Bildiğim tek şey, zaten bıkmıştım senin gibi bende benden…

Ne olursa olsun, düşünmüyorum olacak olanları
Zaten sonunda olacaktı bu ayrılık
Geç kaldım belki ama olsun
Bende aldım en sonunda bu kararı…



Çok zorlanmadım, aldım karşıma beni…
Dedim ki;
Kimler dururken sen gittin kimleri sevdin…
Onca güzel günler bizi beklerken
Sen mutsuzluğa bizi sürükledin
Yetmedi, acı üstüne acı ekledin
Bak gördün mü en sonunda bende seni terk ettim…

Kısaca, çimde birikenleri bir bir serdim önüne,
Yetmedi der gibi baktım
Yine tıpkı senin gibi
Alaycı bir bakış atıp, umutlarına kıydım…

Yeni yeni gitmeyi seçtiğin için benden hak vermeye başladım sana,
Baktım ağlıyordu tıpkı bir çocuk gibi kana kana,
Kurşundan beter sözlerle,
Düşünmeden kıydım bende bana…