![]() SÖZCÜK İKLİMİ VE SEN LAVİNİA...Rüştünü ispatlamış bir renktin, Lavinia Çürük elmanın sapındaki tat kadar Yanık kokan yüreğinde saklı teferruat Sözcük iklimi ve sen, Lavinia Tutkulu bir aşktan öte Hibe ettiğim sevginin paralelinde Öncem yoktu benim, Lavinia Anda saklı iken mevcudiyetim Yarınların ihtimal dâhilindeki varlığı Yokluk ile sınanmışken bir ömür Varsın noksan olsun üç beş duygu Kat ettiğim yollardan kalan geride Elbet Huda’nın eseriyim bu bilinmez minvalde Anlatım bozukluğu insanların Bir düş bir gerçek ve kayıtsızlık İhbar ettiğimdin sen Tanrı’ya İhtiva eden neyse yüreğin intiharı Nabzını alamazken bu sevginin Kim bilir nerede saklı mutluluk payı? Mevsim ve gölgen Esaretim değil sahip olduğum nezaketim Ses etmeden sevdiğim doğru Bir sus payı söylemdi madem yazdığım her şiir Bekası yoktu işte bu aşkın Kimine göre Mecnun Kimine göre imkânsızlıkta Saf tutan şaşkın yüreğim Kümülatif bildirgesi ömrü hayatın Nazlı bir çiçek nazenin bir kelam Aşkla örtüşen her duygu karşılığı dahi olmayan İçten bir selam. Hükmedene itikadım Yüzü suyu hürmetine yaşamanın Bir ibaresi bir emaresi varsa insanın Duygulardı kat çıktığım Mevsimden arda kalan o güneş ışığı Oysaki kıştım ben kılıfına uydurmadığım Ne yalanım vardı ne kadere itirazım Muğlak gölgeler saklı başucumda, Lavinia Sevecen yüreğimden seken tek kurşun Kaybolmanın meali bulmaksa kendimi, Yaşattığım Bu son hayali kabul etsin yeter ki Rabbim |