0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
252
Okunma
KIBLEM
Bir Anadolu ezgisi gibi adın pelesenk dilime.
Canımcııım deyişin çınlarken kulaklarımda,
yokluğun sol döşüm altına işlenir.
Ardın sıra düşerek düşte yollara,
bastığım her kaldırım taşına adını fısıldarım.
Bendeki kıtlığın kekremsi tadı,
her soluğum acı bir geniz yanığı.
Düşte ulaştığım yer nirvana;
adeta varlığına sarılırım.
Hangi noktaya baksam,
duvarlar seninle örülü.
Silüetin sol yanıma uzanmış,
öpüşmelerin jilet kesiği gibi şah damarıma neşter atılır.
Sevişmelerin yılkı atlar gibi vahşi,
dört nala gezinirken tenimde,
ben uyanır mecalsiz dizlerim üstüne yığılır da kalırım.
Düş de olsa,
belli ki bundan sonra da girizgâhı sen,
sonu sen olan özlem dolu günlere uyanacağım.
Kâfir de olsam,
kıblemi sen sayacağım.
Efkan ÖTGÜN
5.0
100% (3)
