Neden incitiyorsun giderken anılarla beni.
Bahar akşamında sanki hiç bir şey yaşanmamış gibi.
Rüzgar öyle esiyor ki senden geriye kalan hüznün şiiri .
Toprakların en bereketlisi
Bulutların griliğinde havayı solurum ve bırakırım ellerini ...

....
Kalbimdeki putları inançla kıran
Beynimdeki devinimleri durgunlaştıran .
Köhnemiş düşüncelerimde inkılâplarım.
Gözlerimi her kapadığımda
tefekkürüm.
Rabbime her yönelişimde ellerimde misafirim.
Ne desem bilemedim ...

Desem ki.
Gözlerini gözlerimin içinde hissettim
Kuş seslerini gurbetin çarkında suların akışında kaybettiğim.
Özgürlüğüm .
Zahirim .
Kıyama kalkan zulmün sesiydin zilleti yok eden ....
Dediklerim .
Diyeceklerim .
Gidişinle susmayı denedim
Bilemedim .
Şimdi?
Ne desem...
Ne illetim
Ne zilletim
Ne nikmetim
Ne kılletim ol istedim .
Kıllet-i menam ol benim
Uykusuzluğumda ibadetim ...
Dedim ya !
Ne desem bilemedim...

Meryem Karapınar