Bazı sevenler var, nasıl meşk eder
Bizdeki gönül de, dem arar durur
Kıymeti bilinse, sırça köşk eder
Sevda ışığına, şem arar durur

Yanıyor da yürek, nasıl yanıyor
Dil ve dudak yarin, adın anıyor
Ne yapsın ki seven, yara kanıyor
Şu yaralı gönle, em arar durur

Bir gün göremese baktırır yola
Aşık olmuş belli, yel ile, ala
Çiçekten çiçeğe, hep daldan dala
Divane gönlüne, gem arar durur

Böyledir tüm aşklar, ebet ezeli
Gönüller süslenmiş, sevgi bezeli
Eğer beğenmişse, o bir güzeli
Kendine çekmeye, yem arar durur

Yaşadıklarından derste almamış
Sevmiş sevilmiş de, kıymet bilmemiş
Yalnızlığı sevmez, yalnız kalmamış
Canı sıkılınca, cem arar durur

Eğer kızdırırsam, burnundan solur
Ben hayır desem de, dediği olur
Eğer bıkmış ise, bahane bulur
Tertemiz havadan, nem arar durur

Lüzumsuz’um gönül, biraz şaşınca
Neler çıkar alttan, hani deşince
Her gün yaptıkları, akla düşünce
Uyku tutmayınca, rem arar durur

Sadık DAĞDEVİREN
Aşık LÜZUMSUZ

EM: İlaç, merhem, çare
REM : Uyku basması, dalgalı uyku