Ayrılık can yakarmış derlerdi inanmazdım
Ayrılık dedikleri yangının ta kendisi
Ayrıldığında insan kahr olacak sanmazdım
Ayrılıkmış demek ki kahırın efendisi
İnsanın yüreğine eker kederli hisi

Aynalar cemalini yansıtır baktığımda
Saksıda duran güller seni hatırlatıyor
Günün ilk ışığıyla dışarı çıktığımda
Yüzüme esen yeller seni hatırlatıyor
Uzayıp giden yollar seni hatırlatıyor

Günler gelip geçsede devam etsede hayat
Senden ayrı an bile tüm hüzünlere tabi
Öyle bir doluyum ki bilsen heyhat ki heyhat
Yokluğun benliğimi yakar ilk günkü gibi
Dünyayı üzerime yıkar ilk günkü gibi

Dizeler seni yazar şarkılar seni söyler
İşittiğim her sözde mutlak geçiyor özün
Mevsimler değişsede geçsede aylar yıllar
Dokunduğun her şeyde taze duruyor izin
Dağlasamda yaramı geçmek bilmiyor sızın

Asude rüyalara kapıldığım bir an da
Kulaklarıma seni fısıldar vuslat kuşu
Gördüğüm saadetin kıvamı kâfi ton da
İstediğim mevladan bitirmesin o düşü
Gelip geçiciysede yeter bana bu huşu

Mehmet Kılıçel
Soğukdoğulu