![]() Evde Yokum
“tak tak…” kapım çalındı
“Mutlulukmuş” -öyle mahcup mahcup… Öyle utangaç- Yıllar sonra gelip de kapımı çalan “Evde yokmuş” dedirttim kendimi Duvar gibi suskunluğumla “tak tak…” kapım çalındı “Sevinçmiş “ -öyle utana utana… Öyle sıkıla- Onca acının ardından gelip de kapımı çalan Elinde plastik ölü çiçekler - renksiz, ruhsuz, kokusuz- “Evde yokmuş” dedirttim kendimi Ustura gibi kanatan kızgınlığımla “tak tak…” kapım çalındı “bundan sonra güzel günler göreceğiz” gelmiş -öyle pişkin pişkin Utanmadan ömrümün son günlerinde “Evde yokmuş” dedirttim kendimi Buz gibi küskünlüğümle “tak tak…” kapım çalındı “aşkmış- gülmekmiş” meğer Yüreğimde yaprak gibi kuruyan aşklardan Ve gözyaşlarından sonra-öyle pişman pişman… Öyle üzgün- Özür dilercesine kapımı çalıp da duran “Evde yokmuş” dedirttim kendimi Yer yarıldı da yerin dibine giren gülüşüm Ve deprem gibi başıma yıkılan yalnızlığımla… Geç kaldınız… Defolun gidin Şu mübarek ağzımı açtırmadan benim Sakın haa! Bozmaya da kalkışmayın O kahreden… O yalnız… O korkunç… O mutsuz… O aşksız… Ve o gülmeksiz kalan kurulu düzenimi… Ele avuca sığmayan çocuk gibi Yürek kapımı çalıp çalıp da kaçan sendin demek Seni gidi güzel günler göreceğiz seni… Seni gidi aşk…/ seni gidi sevinç…/ seni gidi mutluluk seni 1 Ocak 2021 |