Yüreğimin gülzarında, nadide bir gülsün.
Kırda, bayırda mis kokan, nazlı mor sümbülsün.
Hazan olmuş şu ömrüme, katışmış ömürsün.
Ağlamaya razıyım ben, senin yüzün gülsün.

Benzersin sen ey nazlı yâr, hem güneş hem aya.
Olmazsan eğer yanımda, kalırım ben yaya.
El açıp yalvarıyorum, yaratanım Hayy’a,
Sürünmeye razıyım, sen kalk ayağa!

Duygularımı coşturan, ceylan bakışlı yâr,
Yoksan benim hayatımda, bu dünya bana dar,
Senin olmadığın her an, kalbimi yakan har,
Kış olmaya razıyım ben, sen de olsun bahar.

İstemem ki sensizliği, huriler dolsa da.
Koklamam senden başka gül, misk amber olsa da.
Gönlümde gonca gülsün sen, tüm güller solsa da.
Kurumaya razıyım yâr, sen yeşer baharda.

Sensiz alınan her nefes, ciğerimi yakar.
Seni göremeyen bu göz, ateşlere bakar.
Sana hasret deli kalbim, senin için atar.
Ben hüzünlü bir besteyim, sen oldun bestekâr.

Kapında yatan aşığı bas sinene, hancı.
Bizi görenler sanıyor, bu iki yabancı.
Gayrı olsun vuslatımız, bitsin bu kor acı.
Sevda harına razıyım, aşk başımın tacı.

H.D.S.