İçinden nehir geçen bir şehir gibi iki yakalı ömürde
Hayattan gelip geçen niceleri kadar fani
Verilen her söze kanacak kadar kani
Ahdine tutunmuş , umut hamalı yüreğimle
Sayıyordum günleri
Ne kadar uzunmuş bu ucu açık zaman cetveli
Ve
Düşündüm ikimizi

Mahlukatın dünya üzerinde yok ki dertsizi
Tabiatın bin bir çeşit sesleri
Hepsinin lisanıyla anlattığı halleri
Gördüm…
Gözlerimi kapattım ve döndüğüm kendi içimdi

Karanlıkta bıraktım her şeyimi
Ve dahi herkesi
Dünyamın uçsuz bucaksızlık vadileri
Artık kimseye yer kalmayacak kadar genişti
Ve
Kimseye emanet edilmeyecek kadar yetimdi

Görülmeyecek kadar derin
İçten yaralı
Umutsuzca izliyorken gelişini
Bir sözünle açıldı gönlümün paslı kilidi


Ne güzeldi gelişin
Öyle göz ucuyla süzmelerin
Sahici sevda ile gel eden albenin
Yaralarıma merhem nefesin
Sendin işte
Üzerime okunmuş hayır duasıydın annemin

Hoş geldin

Sessizlik kıyamında çağlayan sesin
Yarım kalan şiirlere son bir mısra idin
Çoğunun unuttuğu aşk lisanında sevenim
Sendin işte eksikleri tam edenim

Hoş geldin ömrüme

Hoş geldin