Ne zaman iki satır yazmaya kalksam
İhtilâllı içimi hoyrat bir türkü deşer
Tebessümler ağlamaya başlar yüzümde
Hicrana kurulur saatlerim
Tan yeri ağarır yıldızlar söner
Bir güneş doğsun dağıtsın sisi diye beklerken
Söner ışığı umudumun
Gecelere sinen bir umut benimkisi işte



Umut diyorum ama
Belki de daha kötü günler göreceğiz
Yıldızlar bile ışıtamayacak geceyi
Hasret kalacağız aşka
Geceye aya
Birbirimizden habersiz yaşayacağız aynı dünyada
Ömür böyle bitecek



Oysa tutmak istiyorum ellerini
Yaşlanmakta olan ellerimle
Feri sönmüş gözlerimde
Bakışlarını saklıyorum hâlâ
Kıymetini biliyorum umudun
Çünkü acı ile sevinci defalarca tattım kaderin kadehinde



Yaşayamadık diyorum da bitti diyemiyorum
Geride kalan üç beş sözcük dudak boyamız kaldı çünkü
Son zamanlarda çok soruyorum kendi kendime
O eski sevda türküleri çalacak mı yine radyolar diye
Bir yanım unut diyor
Bir yanım umut
Zira öpüşlerinin izi her yanımda damga damga