8
Yorum
54
Beğeni
5,0
Puan
1247
Okunma
Gecenin saçları çözüldükçe
dağılıyor karanlıklar
turuncu alarm çalıyor İstanbul’da
saflığın temizliğin eli uzanıyor doğaya
düğmelerini çöze çöze ilerliyor kar
çırılçıplak giriyor toprağın koynuna
geriye bakışın geride tuttuğu
mutluluk oluyor kardelenler..
Ve kış seslerini yıkıyor bir kadın
kalbinin gün’eşiyle
düşlerini sel basıyor terden
kulaç atmaya çalıştıkça kuralsız sevgiye
kuş uçuyor dudağından
tatlı bir yokuşu sakınıyor kanadından
nedensiz sevinç
gülümseyen korku oluyor hissettiği
aşkın vefa tonlarına gizlenen.
Oysa nasıl da beyazdı sabahlar
içinden geçen körün eli beyazlayana kadar
sevi avundukça sevisizliğin kucağında
çoktandır ünlemdi sorulara
boynuna asılı soru işaretiyken yanıtlar..!
Ferdaca
5.0
100% (29)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz