EKONOMİK CENDERE

Susuyorum, çünkü yorgunum.
Her gün akıntıya kürek çekmekten.
Tırmanmak dağa taşa, düşüp kalkmaktan
Dizim kanadığında, silip devam etmekten
Yoruldum hemde çok yoruldum..

Bilir, misiniz aç karnına uyumayı
Ocakta boş tencere kaynatmayı,
Çocukların üşüyen ellerini ısıtmayı.
Bilmezsiniz. Siz cebi dolu züpbelersiniz.
Oysa Ayşe bacım bilir,
Hasan Ali bilir, bugün de eli boş gitmiştir.
Ezilir her gün ağlayan, evladının karşısında.
Hüzünle bakan, hatunun yanında..

Bugün gelmiştir uçurumun kenarına.
Başlar anlatmaya.
Kırılmış, yıkılmış, ezilmiş tir
Ekonomi denen çarkın arasında.
Hamaldır Hasan Ali omuz’undadır,
Dünyanın çile yükü.
Bugün gitmişti hammallar kahvesine
İş çıkar diye bekler durur, akşama kadar
Yoktur yine düşünür kalır, gözünde yavruları.
Elini cebine attığında bomboştur
Sıkışır kalbi, bitmiştir gücü takati kalmamış
Salar kendini derin boşluğa son nefeste
Yitip gitmiştir bir Hasan Ali daha
Ekonomi denen bu cendereden..
(Cangülüm) saat:17:02 tarih:05/02/22
Nebahat KILAKAY.