3
Yorum
21
Beğeni
0,0
Puan
551
Okunma
bazı geceler o kadar uzuyordu ki
gün yüzü göremem diye korkuyordum sebahat
rüveydaya sor inanmazsan
karanlığı aklayacağım diye akla karayı seçiyordum ha bire
ha bir de yumuşatıcı
rüvoşun elleriyle
yokluğunda neler çektiğimi bilme sakın sebahat
ahını alıp
verirken son nefeste
iki el
bir yordamla
boğdular göğ kafeste
velhasıl,
sensizlik hiç yaramadı
yaram azınca sebahat
sen
siz olunca hep
sendeydi o kabahat
ah kaşlarındaki yay’a devriye olduğum hatun
ah omuzlarımdaki küreğe kimler asıldı bi bilsen
sabahlar uzak
her nerede akşam
-üstünü üst üste giysem
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Cevap Yaz