Gül yoluna gül seren, eline güller gerek
O gülleri sermeye sevdadan yollar gerek.
Gül bile meftun iken o hüsn-ü cemaline
Hüsnünü anlatmaya şakıyan diller gerek.
Binbir ıztırap ile boğuşurken aşıklar
Aşkından kavrulmaya kupkuru çöller gerek.
Sevdandan yanan yürek "su, su "diye inlerken
Katre katre su yetmez ummanlar, göller gerek.

Gülşeninde bitermiş binlerce çiçek derler
Sen geçtikçe açılan lale, sümbüller gerek.
Anlamam ki dilinden kelimeler az gelir
Senin ile şakıyan şeyda bülbüller gerek.
Ayn’nına bakar iken birden aklım dolaştı
Onu anlatmam için onca meseller gerek.
Anlamaz nakız olan sendeki güzelliği
Anlamaya o hüsnü ancak güzeller gerek.

Nikabın kıyısından şavkın vurdu gözüme
Örtmeye bir tül değil onlarca tüller gerek.
Aşk ateşi yanınca şu garibin bağrında
Söndürmeye su yetmez coşkunca seller gerek.
Çöle dönmüş yüreğim yel vurdukça kavrulur
Yol bulup gitmek için kıvrılan Niller gerek.
Hicranın gurbetinde vuslat diye inlerim
Derdimi kimse bilmez arifan kullar gerek.

Nuri Baş