Topladım çantamı, tahta bavulumu,
Kalsın bensiz bu şehrin sokakları, ışıkları
Çocukluğum huzurlu
Gençliğim tutuklu
Şimdiki zamanlarım umutlarım bir yerlerde buruktu...


Gecenin hüznü siyahlığı üzerimize çökmüş
Şehrin kaldırımlarına ateş parçaları düşmüş.
Nesillere bu şehrin aşkları, firakları anlatılmış.

Emanet bıraktım acılarımı
Çocukluğum hatıra kokan yıllarını yakıp geçtim.
Güçlendiğim zırhla ben lahzada yenildim.
Bıraktım geride kalan vefasızları
İşte bu ilk devrimim..

Gecenin ayazında kalmış sevda karanlıkları
Bu şehrin garı, durakları, istasyonları
Artık yanmıyor inan! bu sokakların ışıkları.
Gecenin siyahında yürüyen bu şehrin muhafızları...

Yakıp yıktım karanlık şehri.
virane oldu, sokakların rengi.
Büyümedi burda çiçekler
Sabahın ilk ışığında ortaya çıktı.
Olup bitenler...

Asrın lahzası götürüyor beni kendime.
Öfkelerim yok oldu bir an İçimde.
Cam kırıkları gibi kırgınlıklarım hayatın defterinde.
Anlatamadıklarım birikti kitap sahifelerinde..
Anlayacak bir gün şehrin ışıkları.
Zahmet çeken
Sevginin zerrelerinde...


MERYEM KARAPINAR