(Kalp deniz,dil kıyıdır
Denizde ne varsa kıyıya o vurur
Mevlana)

İnsan yolunu aydınlatan sözler vardır.
Şekerdir, şerbettir, dillerde mevsim bahardır.
Hakkı bilmeyen zihinler dardır.
Üslüb-u beyan ayniyle insan...

Gönülde ne varsa dile o yansır.
Dili bazen insanın tuzağıdır.
Kitap yutsan, mevki sahibi olsanda bu seni yanıltır.
Üslub-u beyan ayniyle insan..

Dikenli sözler insanın kalbini soldurur.
Ağızdaki sözüyle kul esir olur.
Bezenmiş kelimelerde riya varsa eğer.
Üslub-u beyan ayniyle insan..

Tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır.
Zehirli sarmaşıksa dilin her zaman beladır.
Dokuz boğum geçip yoluna yansır.
Üslub-u beyan ayniyle insan

Dostluklar kazanmak istersen.
Hayatının renkli olmasını
dilersen.
Sözünün özü bil ki nimetten.
Üslub-u beyan ayniyle insan..

Söz bazen savaş açar
Bazen barışa götürür güneş doğar.
Gül kokulu kelamlar eritir baharlar.
Üslub-u beyan ayniyle insan...


Diplomalarını çoğaltsanda.
Kitap yüklü merkep gibi bilgi taşısanda..
İnsanlığı sözün ateşlere atsada
Üslub-u beyan ayniyle insan...

Ben aciz bir kulum,
Kardeşlik ummanında vardır, elbet gönül yolum.
Erdemli olmaksa her zaman kelamdan geçen köprüdür biliyorum.
Üslub-u beyan ayniyle insan...
..........


MERYEM KARAPINAR