seni düşünüyorum
yarınım sensin çünkü
bir nefes gibi hep içimde kal istiyorum
bütün hücrelerime sinen alkol gibi
sarhoşluğunla mutlu bedenim
bir dileğim var senden
benimle kalırmısın

yaşamak seninle anlam kazanıyor
tahammülüm yok bir kahve molasına bile
tutsan ellerimi bir gün bırakmasan
birlikte dalsak gözlerinde ki o derin denizlere
en dibe birlikte vursak, ağlasak hıçkırsak
sonra, birlikte çıksak yüze
gülsek, gülsek katılsak düşüp bayılana kadar
senden sonrası olmasa yaşamanın
güneş üzerimize doğsa her sabah
ve birlikte uğurlasak geceye
ellerimi hiç bırakmasan benimle kalsan

bardağımın boşalmasından korkmasam
düşman olmasam zamana bu kadar hızlı geçtiği için
kahretmesem kendime söyleyemediklerim için
kalabilsem gözlerinin içinde yaşama sevincinle
sevgi dolu sıcaklığın hep içimi ısıtsa
gözlerim gidişine hiç alışmasa
ellerim boşluğa uzanmasa her seferinde
nefesimi tutmak zorunda kalmasam
bir kez olsun hainlik etmese yağmur
ıslatmasa yüzümü,
bağlamasa dilimi sensizlik korkusu
yazdığım gibi konuşabilsem

seni düşünüyorum
yarınım sensin çünkü
bir nefes gibi hep içimde kal istiyorum
bütün hücrelerime sinen alkol gibi
sarhoşluğunla mutlu bedenim
bir dileğim var senden
benimle kalırmısın

Abdurrahman Güleç