![]() KADERLE HALLEŞMEK
Bir tek gözlerinden düşmüyordu katreler
Tenin her akşam kalkıp ayağa ağlıyordu Şadıman duygularının bitmiyor kış uykusu Dört koldan hançerler batıyor yüreğine Bir kulak verin Duymuyor musunuz? Sen çarmıha gerilmiş yay gibiydin Zarife Kaynayan volkanlarını çelikten çitlerle ördün Gamzende toplanmıştı onca hüzün Kanatların öksüz ve yalnızdı Gecelerinde kanlı şerbetler içtin Rüzgarlar uçurdu düşlerini Titriyordu hava Gökyüzünün yamalıydı hırkası Sen; Sen yanıyordun Zarife Sılada geceler uzun olur Seher emekler koynunda Sessizliğin sesi acı kokar Zarife Göğermiştir duyguların Hazan sarmaşıkları dolanır yürek duvarına Geçmez lokmalar boğazından Ellerin her acıdan kalma izler taşıyor Ayazlar tokatlıyor sinenden fışkıranları Sen hasretlikleri dizerken Pencere önüne Her gün yıkılıyor gönül tahtın Zarife İnsan kaç kez ölür Zarife; Etin kemiğinden kaç kez ayrılır, Sen her gece ölüp, Seherde damarlarındaki toynaklarla diriliyorsun. Toz bulutları geliyor uzaklardan, Sarmalıyorken duygularını, Duygularında boğuluyorsun Zarife. Hançer saplanıyor karlı dağların eteklerinde, Gulyabanilar sıra sıra, dizi dizi Düşlerine patiskalar gerili Sözcüklerine ziftler Boynun kıldan inceyken Dizlerinin üzerinde kaderle halleşmektesin Kederinin örtüsüne bürünüp Kaderle halleşmektesin Zarife |
sonsuz sevgimle...
hayırlı akşamlar dilerim