2
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
844
Okunma
SÜKÛT-U HAYAL
Ah benim akla ziyan,
söz dinlemez yüreğim…
Bak,
yine düşlüyorum,
çıkıp gelse diyorum.
Gelmeyince,
dilim neşter kesiği bir yarayla sükût ediyorum.
Bir bilsen ne özlemler demlediğimi;
buğusu tüten,
olmadık zamanlarda;
burun sızlatan hasretle kaç rükûya eğilip,
kaç kez secdeye gittiğimi…
Kafdağı ardı büyülü masallar gibi bu şehir;
senden gayrı herkes var.
Ama olmayınca,
sanki cehennem gibi buralar.
Kalabalıklar arasında yalnızlık çekilmiyor.
Sensiz düşlerde bile sükût-u hayale uğruyorum.
N’olur, gel…
Efkan ÖTGÜN
5.0
100% (5)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz