Hayal meyal hatırlıyorum
Rüyalarımın yadigarı yüzünü
Ah rüyalarımda olmasa
Nasıl görürdüm seni ?
Ya da görebilir miydim acaba ?
Hasretinin sıcaklığıyla genleşen zamanda
Bilmem kaç iklimde soldu tomurcuğun umutlarım
Sen gittin gideli
Bilmem!
Kaç yaralı kırlangıç
Sığındı mülteci gönlüme...



Oysa defalarca demiştim ki
Demiştim ki
Umut verme bana sevmeyeceksen eğer
Senin vedaların bile bir merhabayken
Şimdi bilemiyorum hangi sözlerinin
Yüreğimin hangi bam teline değdiğini
Bilmiyorum şerha şerha sana yarılan yüreğimin
Hurileri kıskandıran güzelliğin karşısında
Hangi gönül vadisinde secdeye gittiğini
Sen
Benden sana kul olmamı istedin
Ben Rabb’ime bile kul olamazken
Oysa fark edemedin
Zaten esirin olduğumu...



Yine defalarca söylemiştim sana
Bana sensizlikten bahsetme,haberim var
Senden bahset biraz,senden be yar diye
Sen ısrarla sensizlikten bahsederken
Şimdi bir ressam gibi
Sensizliğin duvarına çiziyorum seni
Sürüyorum hasretin namlusuna
Simsiyah bakışlarını
Ve her gece
Her,gece olduğu zaman
Geçip aynanın karşısına
Birkez daha vuruyorum kendimi
İşlemiyor mu ne bu kurşun bana artık
İntiharın ardından kana bulanmıyor
Başımı koyduğum yastık
Ölümsüz mü oldum dersin
Yoksa sensizliğin mermisi kurusıkı mı...



Ya topla yeşersin diye
Çöllere ektiğim umutlarımı
Ya da bana geri ver artık yemyeşil bakışlarımı
Şimdi söyle sevinmeli miyim ölmediğime
Seni bulamazken simsiyah gecelerimde
Sevinmeli miyim ?
Sensiz göreceğim rüyalarıma
Yar...Yar...
Zaten gecelerde yoksun
Gündüzler hayal
Bari düşlerimde
Bir yüz görümlüğü kadar
Ol be Yar
Ol be Yar
Ol....