Bu şehrin karanlık sokaklarında
Bir başıma olta atarken
Kimseleri senin yerine koymadım
Seni ilk gördüğüm o an varya
Şimşekler çaktı yüreğime
Oysa ki kalbimi nadasa bırakmıştım
Yıldızlar, gecelere gelin edasıyla süzülüyordu
Gizli gizli yaşanan kaçamaklarda
Öpücükler dudaklarda eriyordu
Çok uzaklara kaçma isteği oluşuyordu
Alev alev sevdalı yüreğimde
Vuslatı erteliyordu başka zamanlara…

Bu kentin sokaklarında
Yağmur sessiz sessiz yağarken
Hayat yaralı bir martının
Kanatlarında gülümsüyordu.
Güneş, toprağa; gece, karanlığa
Ben sana sevdalıydım
Öpülesi gamzelerine uzanıp
Gözlerimi senli düşlere kapatıyorum
Dudağın dudağıma değdiğinde
Meltemlerin sarıldığı deniz kadar ılıktı nefesin
Kalbimin dalgalarında sevdayı anlatmaya çalıştım
Sensizlikte kıyılarıma vuran her dalga
Sert kayalar kadar acımasızdı.


Bu kentin solaklarında
Yorgun adımlarla yürürken
Islak kaldırımlara takılırdı ayağım
En güzel melodiler kulağımı tırmalarken
Yağmur damlalarının sırrını çözmeye çalışırdım
Yıldızlar inerdiler birer birer avuçlarıma
Sarardılar etrafını ışıklarıyla
Tüm benliğimi doldurdu
Yağmurların taneleri birer birer
Kiprilerine yaslanıp umudu soludum
Elimi uzatıp tenine dokunamadım
Sadakatsız bu kentin sabahında
🐋🐋🐋🐋