Ellerimin sığındığı gözlerin sahibi iki gözümün çiçeği
ben sende buldum
aşkın da öfkenin de kavganın da en içime sinenini
Albenisi alfabeye karıştı şiirin
Hem şarap
Hem zehir
Hem derya
Hem aş
Doydum
tokum
tokuz
ve açız
olabildiğince çıplak ve aç
olabildiğince pervane .


Bedenimin tüyleri kehribar rengi akşamda kor olur yanar
bu yalnızca şiir diyorum
sonra efkarlanıp bir gece vakti
Damar yolumdan almayalı çok oldu seni diye hayıflanıyorum
yıkanıyorum
yatıştırmıyor mevsimler beni
çok derin
derinde
derimi geçtin

Arzuyla bakıyorum yüzünün bitip dudaklarının
başladığı yere düşmüş
resimlere

Zaman durgundur
durgun yüzüm gibi
bacak bacak üstün atmış bir mahkum gibi
uzanıp bir sigara yakıyorum
Hayat güzeldir evet
seni öptüğümde ise başka güzeldir diye dile geliyorum
Yüzün var o sıra karşımda
ellerin karıştırır saçlarımı
Belki geçecek her şey yıkılacak şehirler yakılacak mektuplar
geçsin
olmadı oturur bir şişe açar

Bir efsaneyi sevdik
nasiplendik aşkından
sebeplendik dudaklarından
destan söyledik diye gururlanır gülüşünün hatırasına yaslanırız
büyük büyük binalara yaslanır gibi

Benim yolum yol değil biliyorum
bu dünya cennet değil biliyorum
ve koşullu cennetlere asla giremeyeceğim
Düşeceğim
ıslanacağım
dizlerimi yaralar kaplayacak
oysa inadına
Belki de sadece senin sesinden adımı duymak için geçiyordum sokaktan diye
ıslık çalacağım
naralar atacağım.

Tam gün ortasında tepemdeyken güneş kabarmışken hasretin
çatlamışken dudağım
titriyorken ellerim
ve bükülmüşken dizlerim
şiirsel bir yaz yağmuru gibi tutup öpüyorsun alnımdan
Sel olup taşan bir memleket deresi gibi alıp götürüyor bedenimi ellerin
üstümüze titriyor gökyüzü
usulca sırtlanıyorum avuçlarını
bir evi
bir aşkı
bir ağrıyı
bir ormanı
ve geceyi sırtlanır gibi

Aklıma geliyor sonra
Kaç çocuk öldü ben bu şiiri yazarken
kaç kadın öldürüldü
kaç yoksul açlıktan ağladı
kaç baba kahroldu
kaç ana su çorbası kaynattı
kaç genç dayak yedi
kaç sel evler aldı önüne yıktı geçti
kaç orman yandı
kaç mafya palazlandı
kaç bürokrat uyuşturucu kaçırdı
kaç maganda kurşun yağdırdı

Sayılar ve yine sayılar
şehir kapılarına yazamazlar
süslü beton sahiplerinin adlarını
şiiri , müziği ve kadın yüzünü yasaklayanlara yanlayan iktidar sahipleri

Ne sevmekten korkmak
ne şiirden kaçmak
ne de zulümden susmak bize yakışmaz
Şarkıda dediği gibi ben seni nasıl seveyim hayalimde düşümde
söyle
söyle ki
turnalar uçsun göğsümde ...