Hudut taşına bakıp duruyoruz
elimizde tütün
taş
gibi
taş
Birbirinin ardını koklayarak arzu doluyken
koşturuyor ıslak köpekler

Hiç kimsenin anladığı yok beni diye sızlanan bunca ergen
ve her boku bildiğini zanneden bunca buruşmuş arasında
bir yerde
çiçekleniyor kışlık meyveler
Açıyor portakal
açıyor mandalina
Usanmam ben canımdan
dert benim
derman sen değilsin...


İnsan tek olmak için yaratılmadı diye kafamın etini yiyor
gökdelen ve lağım kokan şehirlerde
On yıllık ev kredileri öderken
haftada bir kere bile sevişemeyen tanıdıklarım
Düzenli hayat
dediğin şey
haftanın en fazla iki günü için
devri devranda put olmaktır sesler arasında

Diz çöktüğünde insan dünyanın kahpe yüzüne
yüzsüzlük
sayılabilir elbet maharet

On parmağında on maharet
Erobos
doğururken çocuklarını ağzından
eşitlik değil adalet isteyeceksin
düşmeyeceksin o yanılgıya.

Üstelik ışıktan yazgılar arasında
gerçekten
siz kimsiniz
ve artık kimsesiniz
Kimseyi bağlamazken şiir tutuşmuş dilleriniz
durup dururken
bir işe yaramadan
kurmayınız
Kurnazlıklar ancak aptalların üzerinde işe yarar
Üzerimden göçler, sürgünler,haydutlar, kavimler geçti benim
ölmedim
şirinler köyünde tek çirkin Gargamelse
o Gargamel benim
sövmüyorum
şirinliğinize
Bulanıyor midem
üşüttüm sanırım .

Tropikal iklim kuşaklarına
Çöle ve tayga ormanlarına
sivrisineklere .
Sip sivrisinekler damar yolu arıyor kollarımda
Nefret mi
küçük Elainenin hayal gücü hepsi
neyiniz vardı acaba
Pardon gecenin sonuna yol alın siz
sürünsün kokular
takılsın kulak arkasına çingene çiçekler
Ben kıyamete inanıyorum
kıyamet bana değil
evinize dönün
Yol benim..


Her Mannelige şarkılar söyleyen cadı gibi
yüreğim orman
atlarım eğersiz ve gemsiz
nal vurulmamış ayaklarımıza
ve
çok geliyorsa şiir eğer size
hem nalına hem mıhına
vururum gelişine
vurun gelişine
Sorarlarsa sallarsınız bir şeyler işte
çok da şey yapmamak lazım
aynı değiliz
olmayacağız
olmayız
susacağız...