2
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
691
Okunma
BOYNU BÜKÜK ÇOCUKLUĞUM
Hadi bırak avuçlarıma,
dert etme.
Yağmur olmasa da yeşertirim aşk tohumlarını.
Filizlenir boy verir;
gölge düşer asırlara.
Düş/lerin dal verir,
budak verir.
Biliyorum,
suya hasret topraklara yağmurlar yağdırdığını
ve içine kan.
“Ah” diye inlemeyeceğim, bilesin.
Varsın boy versin,
ben sabrederim;
sükût meşrebim benim.
Aslında sen anlattın derdini,
ben de anladım ama adını koyamadım bu baharın.
Adı da yok zaten.
Ha ilk aşk, ilkbahar,
ha son aşk, sonbahar.
Bırak boynu bükük,
sensizce baksın
pencere ardında ürkek çocukluğum.
Efkan ÖTGÜN
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz