Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
İçimde fırtınalar kopuyor yaz günü, iliklerime kadar, donuyorum! bir ses, bir soluk, arıyor bulamıyorum! içime çöreklendi kara bulutlar, haykırmak geliyor içimden haykıramıyorum!
Bedbah günlere gebe gençliğim geliyor aklıma geldikçe gözlerim iki çeşme akıyor yüreğime! kanıyor yaralarım bir bir! kanadıkça yüreğim de ızdırap can çekişiyorum!
Allahım ne kötü alınyazım varmış bitip tükenmek bilmiyor! kara günler yakama yapıştı gitmek bilmiyor! sineye çektim onca kötülüğü kader diyip kabullendim! felek bir gün gülecek mi bana? hiç bilmiyorum!
Umut, fakirin ekmeğiymiş umut ediyorum ki kara kışlar gidecek yerini baharlara bırakacak! gülmeyip her an ağlayan gönlüm gülecek bir gün! gün gelecek bir gün yapılan tüm kötülükleri unutup kötülük yapanları affedeceğim o zaman adım Bahtiyar, soyadım Erdem olacak biliyorum!
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Adım Bahtiyar Soyadım Erdem şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Adım Bahtiyar Soyadım Erdem şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
Yüreğine emeğine sağlık
________________________________Selamlar