![]() GÜNAYDIN BABA
Günaydın Baba
Kırgın iki arkadaş misali derme çatma dostluğumuza bu sabah sessiz sedasız son noktayı koyduk işte.. Otuz sekiz yıllık bir dostluktu bu Biraz yakın, biraz uzak, biraz kadersiz Anlamaya çalıştım seni yorgundun belli ki Demlenmiş hayatında ne çok ağrılar vardı kim bilir bizi böyle kırgın buluşturan Sen sanki bir başka kızın babasıydın Ben bir başka babanın kızı Çok anı biriktiremedik seninle Birlikte parka gidemedik Aynı sofrayı paylaşamadık Aynı acıyla ağlayıp, aynı sevinçle gülemedik nedense Ve hiç hatırlamıyorum ikimizden birinin doğum gününü beraber kutladığımızı. Saçlarımı hiç taramadın mesela Ağlarken sormadın sebebini Çok kırıldık galiba hep aynı yerden istemeden, bilmeden, farketmeden.. Hep bir soğuk mesafeye yenildik anlamsızca Sebebini bilmediğim ve hiç öğrenemediğim bir kaosun tam ortasındaydık hep Biz seninle dört duvar arasına hapsolmuş Kaderin gülmeyi öğretemediği belki de çok gördüğü İzin verse öyle güzel bir dostluğumuz olacaktı ki belki de, olmadı işte bu yüzden gece ile gün gibi hep ayrıydı yollarımız. Yaslanamadım dağ bilip sana Şefkatini alamadım İçten bir “Kızım” deyiş işitmedi kulaklarım Sancılı bir yolculuktu bu sanki yalın ayak çakıl taşlı yolda Bayramları sevemedim hiç, her gelişinde yalnızlığa bürünüp karşıma geçişi.. zordu baba. Yüzümüzde mat bir tebessümün izi kaldı Silip süpürdü zaman bizi hızla Adına yaraşır değildi bu dostluk Fazla uzak, fazla kırgın, fazla karamsar Biz buyduk işte. Ve bugün son kez karşıladık birlikte gün doğumunu Sen gözlerin kapalı Ben gözlerim yaşlı İkimiz hariç herkes telaşlı. |
Yüreğine emeğine sağlık
_____________________________________Selamlar