7
Yorum
15
Beğeni
5,0
Puan
1256
Okunma
Saat tam on ikiyi vurduğu yerde durdu
Birden her şey gözümde kaybetti tüm rengini,
Kör karanlıkta rüzgar bir fırtına doğurdu
Penceremden içeri savuruyor kendini.
Buğulu resimlerden gözyaşları akıyor
Yağmurun öfkesinde tedirgin bakışları,
Ne sular soğuk ne de kor ateşler yakıyor
İsmimi fısıldıyor derin haykırışları.
Düştü hücrelerime hep korktuğum acılar
Yanık kokuyor ruhum derin nefeslerimde,
Can çekişiyor bütün bastırdığım sancılar
Üzerime kilitli kırık kafeslerimde.
Rengi solmuş duvarda gölgemin boynu bükük
Acılarda kaybolmuş varla yok arasıyım
Ben çıktım ben olmaktan belli ki kırık dökük
Ya bir vicdanın yükü, ya alın karasıyım.
5.0
100% (11)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz