İri olalım dedi; haddinden fazla iri.
Sığmıyorlar koltuğa, göbekliler her biri.

Yeyip içip semirdi mazlumların ahını.
İtiraf eder oldu işlenen günahını.

Diri olalım dedi , öldü doğa ve deniz.
Orman, tepe tutuşur, gayyalara gideriz.

İki sözünden biri hece hece diriliş.
Gel gör ki baygın bunlar acı yere seriliş.

Bir olalım dediler Bir’i inkar ederek.
Adaletsiz hükmedip sürükledi yederek.

Mehdi sanıp kendini açıldı da açıldı.
Gömdü kuma başını üstten koku saçıldı.

Haza mümin...haza kafir..der oldular ne garip.
Gel gör ki diri değil, ölüler de muzdarip.

Tilki ezan okuyor goril kıyama durdu.
Dinlemedi aslan kral kendi özünü vurdu.

Yol açayım dedi amma yükselttiği hep surdu.
İşlemeyen saatini bilinmez kaça kurdu..

Öfkeyle yaşamaz insan sevgiyle yaşar elbet.
Uçsuz bucaksız dünyayı merceğe koy da seyret.


Emine Balı Oğuz..