Dün gece,
Yine koyun koyunaydık sensizlikle
Yorganın altında bir sağa bir sola döndük durduk beraber
Kah o beni ısıttı,kah ben ısıttım onu gece boyu
Sabaha karşıydı
Gecenin soğuğu henüz el çekmemişken odadan
Uyandık ikimizde o derin uykudan
Sonra gün ağarana kadar dertleştik
O bana senden bahsetti,bense onu anlattım ona
Yani sensizliği anlattım
Dedi ki
Gözlerin varmış zeytin yeşili
Gün ışığı vurunca iyice yeşil olurlarmış
Sonra kaşların varmış yay gibi
Kirpiklerinse ok misali
Hani görenlerde vurulurmuş kaşına gözüne
Sonra sırma sırma saçların varmış
Ve çok uzunlarmış çok
Sonbaharda çözermişsin bağlarını
Rüzgar yaprak misali savururmuş her telini bir yana
Kimini kuzeye,kimini güneye,kimini de
Kimini de gönlüme
Yanaklarına ağustos güneşi vurunca elma gibi kızarırlarmış
Gamzelerin gezinirmiş yanaklarında
Ne zaman biri sana onları hatırlatsa
Yine kızarırmış yanakların
İnciye benzermiş bembeyaz dişlerin
Hele de o sımsıcak gülüşlerin
Ocakta bile erirmiş kar ,güldüğün zaman
İnce ve çok narinmiş belin
Henüz doğmamış çocuklara benzermiş yüreğin
Öyle saf,öyle temiz,su gibi berrak
Boyunda kavak ağacı gibi uzunmuş haa
Sahi…Sahi gerçekten böyle misin?
Sensizlik böyle anlattı seni bana
Bense çekinerek sordum aynı soruyu hep ona
Sahi…Sahi gerçektende öyle mi?diye
Sonra ben anlatmağa başladım
Sensizliği ona
Baktığın her insanı benzetmek dedim
Gördüğü her yeşil göze
İşte bu,bu,bu olmalı
Sonra sensiz geçen sabahlardan bahsettim
Yorgun akşamlardan
Silik,solgun,puslu hatıralardan
Ama en çokta en çokta gülüşlerinden bahsettim
Zaten bir gülüştü senden bana kalan
Tek onu saklayabildim
İlk günkü gibi sıcacık ve taze
İşte böyle sohbet ettik sabaha dek
Bil ki fazla değil
Aranıyorsun,özleniyorsun sanma sakın ha
Valla
Bak unuttum işte
Dedim ya bir gülüş kaldı diye
Ama onu asla unutamam
Çünkü o bana ilk gülüşündü