Yağmur yağıyor bardaktan boşalırcasına
çatur çutur etse de şimşekli bulutlar
ıslak bir gülümseme beliriyor dudağımda.
Deli bir yürekle geçiyorum engelleri
Göçebe yollarda sırılsıklam oluyorum
yılkı atı gibi.
Dört nala koşan ateş hırsızı yüreğim ile
Korkmadan basıyorum
çıplak ayaklarımla bozkırlara.
Aldırmıyorum sürüden ayrıldığıma.
Göz değmemiş doruklarda
dolaşıyorum çocuk saflığıyla.
Dedem Korkut’u görüyorum yay burcunda.
Eğilmiş ;
’’Benimsin ey güzel toprak’’ diyor tarihin atlasına
Yakamoz serinliği ile bakan gözleri
akik sarısı gözlerime değiyor.
Nereye gitsem bu bakışlar
yıldız gibi önüme seriliyor.
Ve
Huzura ermenin çığlığı yankılanıyor
Tanrı dağında..!
*
Oysa ben;
Dünlerin gelecek günlerinde
zorlukların en dibinden bu güne
seyrimin defterini okudukça
Şairliğim geviş getiriyordu
duygu tembelliğinde.
Yağmurla berraklaşsa da slogonlarım.
Duygusallığım hangi yüzyıldı bilmem
kaç hamalıydım
dizelerde unutuluş ışığının.
Bütün mısraların sabahıyken tek başıma
Tükenen ömrümdü sadece ganimet payında..!


Ferdaca