Çarşaflar kirli, memur bey
Görmez misin yerler de toz içinde.
Toza dumana katardı Atilla bir zamanlar
İçimde kalan ukdenin
Yansımasıdır bu aşk,
Birbirimizden hiç bu kadar ayrı kalmamıştık önce.
Sözüm söz vaktimi hesaplı kullanırım
Görmezsem kocamı nasıl kurtarırım
Ruhumu o darağacından?

Hep dediydi bana kocam:
Beni bekle, Sabiha.
Erkenden düştüm yola
Gözlerim kan çanağı ağlamaktan
Haydi, bir el ver de geçeyim içeri
Atilla tek aşkım
Kilitli yüreğimin şifresi hayatımda
Kayıtlı tek kelime.

Gönlüm kaymıştı hem onu ilk gördüğümde
Hep beyazdı yüzü alnı
Elleri kirliydi ne de olsa bir inşaat işçisiydi
Kim ne iftira attı da adamıma
Düştü mahpushaneye.

Verdiği yüzlük
Sol parmağıma taktığım yüzük…
Yüzüm yok ki onsuz
Hatırına ananın bacının
Kaybolduğumu sanacak şimdi
Eğer ki görüşü kaçırırsam
Uyku girmez gözüne.
Bak, el kadar çocuk nasıl da çeker baba hasreti.

Ben kim miyim?
Sakın ha, açtırma kutuyu söyletme kötüyü
Öyle düşmüştüm ki kirin içine
Bak, onun da benim de her yanımız bembeyaz
Allah affetsin günahlarımızı
Bir birbirimizi çok sevdik, memur bey.

İşkillenmiştim de uzun zaman önce
Ama sandım ki;
İşi uzadı
Ne de olsa hayli geç geliyordu eve.
Haydi, lafı uzatma da alıver beni içeri
Yaprak sarma da yaptım, hani:
Al, kardeşim:
Sana da yeter ona da
Ben hepten yettim kendime
Gerçi yediremedim bunca küfrü, iftirayı.

Eh, masum değiliz elbet hiç birimiz
Herkes olmaksa raconumuz
İzin ver de göreyim yüzünü adamımın
Sanma da sakın kirli bir kadınım:
Ben, Sabiha:
Tövbemi ettim günde beş vakit namaza dururum
Allah af ettikten sonra
Haydi, yol yakınken azat edilsin günahım günahı.