9
Yorum
26
Beğeni
0,0
Puan
1614
Okunma
Gönül tezgâhında bir aşk dokudum
Ayaklar altında ezen ezene...
Arif meclisinde edep okudum
Ben boyun eğdikçe, üzen üzene...
Sevda saldı beni hadsiz eleme
Arlandım demedim ele aleme
Sırrımı söyledim bir tek kaleme
Anlatmış dostuna; yazan yazana...
Suskunsun dediler; dedim hayadan
Bîzârsın dediler; dedim riyadan
Bir murâd alayım dedim dünyadan
Hayaller kurmuştum; bozan bozana...
Nefsime yüklendim, nefsi payladım
Edebi ruhuma hayran eyledim
Namerdin köyünde doğru söyledim
Sürüldüm Fizan’a; kızan kızana...
Küsülmüş Kitâb’a, kesilmiş şükür
Zenginler baş tâcı, ezilmiş fakir
Bir cümle içinde bin abes fikir
Cehalet güzergâh; gezen gezene...
Ne olmuş güllerle bezenmiş bağa?
Çırpındıkça battım, takıldım ağa
Ya çağ bana uzak ya da ben çağa
Benzemiyor artık düzen düzene...
Mecit AKTÜRK
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.