![]() İLMEK İLMEK
İLMEK İLMEK
Ben renkleri kırlardan, denizlerden gözledim Bazen sevinç bazen gam dokudum ilmek ilmek Doğanın sevgisini, öfkesini izledim Yaşamın çilesini dokudum ilmek ilmek... Küçücük bir kız idim kocaman çoban idim Koyun keçi pesinden dağ-bayır gezen idim Sepetimde ekmeğim, heybemde renk ipliğim Hayatın acısını dokudum ilmek ilmek... Subaşı’ndaki servi gölgen beni anar mi Unuttuğum heybemi dalın hala saklar mi Çirişten rüzgar gülü yapsam yine döner mi Gençliğin Neşe’sini dokudum ilmek ilmek... Kuşlara yuva çınar pınarı bekler misin Elli yaşın ardından aşkı çiçekler misin Yuvadaki yavruya mutluluk denkler misin Ömür geçti bilmedim söküldüm ilmek ilmek... Oğlakla kuzularım kaval sesine gelin Keklikle tavşanlarım pınar başına gelin Yasam bir bahar dalı, çiçek dizine gelin Yitiklerin ardından dikildim ilmek ilmek... Gülşen Şenderin |
Keklikle tavşanlarım pınar başına gelin
Yasam bir bahar dalı, çiçek dizine gelin
Yitiklerin ardından dikildim ilmek ilmek...
Çok güzel ve anlamlı yazılmış okuması keyif veren harika bir şiirdi kutluyorum tebrikler.
Sonsuz selâm ve saygılarımla.