NASİBİN OLAYIM

Baharda yeniden yeşeren,
Meyveye durmuş bir dalım.
Sallayıver de sevgilim;
Payına düşen nasibin olayım.

Bağlamada dilsiz birkaç tel,
Tezenesi senin parmakların...
Dokunuver şu göğsüme;
En yanık nağmelerin olayım.

Sensiz, yarım kalmış bir sevdaydım;
Uykuda unutulmuş bir gece...
Rüyama bari konuk ol ki;
Gözlerimi yanında açayım.

Işıksız ve tenha sokaklarda,
Yollarına revan olayım.
Bir iz bırakıver ardında;
Seni menzilinde bulayım.

Gözlerinle doğan o sabaha,
Kalbinde açan çiçekler olayım.
Bir söz fısıldaman yeter;
Ömrünün tek baharı olayım.

Düzenlediğim hali

AY IŞIĞINDA NASİP
Baharda çatlayan o ilk tomurcuk,
Meyveye durmuş bir dalınım; salla beni...
Uzan da dokun sevgilim;
Gönül payına düşen nasibin olayım.

Bağlamada sükût eden o dilsiz teller,
Tezenesi senin parmakların...
Mızrabı öyle bir vur ki şu bağrıma;
En yanık, en gizli nağmelerin olayım.

Sensiz, menzili şaşmış bir garip sevdaydım;
Uykuda unutulmuş yetim bir gece...
Rüyama bari konuk ol ki sevgilim;
Sabahı seninle, senin katında bulayım.

Işıksız ve tenha o çıkmaz sokaklarda,
Yollarına revan, izine kurban olayım.
Bir işaret bırak yeter ki ardında;
Seni şu mahşeri kalabalıkta bulayım.

Gözlerinle doğan her şafağın,
Yüreğinde biten o kır çiçekleri olayım.
Bir "gel" fısılda yeter ki;
Ömrünün hazanına ebedi bahar olayım.