Hele anlatayım bir de Emirdağ’ını,
Gurbete giden özler baba ocağını,
Kalanı kalır eker bahçesi bağını,
Derdini türkülere DÖKER Emirdağlı.

Avrupa’ya Brüksel’e namını saldı,
Dünya da adını duymayan mı kaldı?
Garibin dertlinin derdine ortak oldu,
Vatan için dünya’yı YAKAR Emirdağlı.

Adaçal’a bakınca önce vatan yazar,
Vatanına göz dikeni acımaz ezer,
Kadını sayayla erkek foterle gezer,
Gurbet elde terini DÖKER Emirdağlı.

Okur çıkar yuvandan alimi yazarı,
Uzun çarşı da durur her salı pazarı,
Değmesin aman kötü gözlerin nazarı,
Yellibel’in kekiği KOKAR Emirdağlı.

Gurbetçi her sene bir ay gelir yurduna,
Ekmek verir hem koyununa hem kurduna,
Derman dağıtır sevdiklerinin derdine,
Elinden geldiğince BAKAR Emirdağlı.

Herkes daim ekmeğinin peşine düşer,
Fırında yumurtalı pide güveç pişer,
Sakarya olur hele kükreyip de çoşar,
Yolun sonu gurbete ÇIKAR Emirdağlı.

Artırır dişinden tırnağından ne varsa,
Ya baba ocağı ya alır boş bir arsa,
Olmazsa gider Eskişehir ya da Bursa,
Yeni yapar eskiyi YIKAR Emirdağlı.

Şair Ebuzer ÖZKAN