NEREYE KADAR

Zamana kelepçe taksaydık yıllar önce,
Ruhlarımıza sürgü vursaydık keşke.
Kadir kıymet bilemeyişimizden mi özleyişlerimiz,
Telaşların cenderesinde yuvarlanışımızdan mı?
Sabahları sacda ekmek kokusuyla uyanmak istiyorum anne,
Ateşde kaynayan çayla,
Sobada yanan kozalak çıtırdısıyla,
Yağmurda çinkonun sesiyle uyanmak istiyorum.
Yer sofrasında kuru fasülye soğan yemek istiyorum,
Yatmadan önce sobada kızarmış ekmekle keçi peyniri,
Ben artık yer yataklarında uyumak istiyorum,
Bir odada bir kaç kişiyle.
Hafta sonu dağlara gitmek istiyorum,
Gelincikler,papatyalar toplamak.
Çimlerin üzerine uzanmak istiyorum.
Ben artık her araba sesini babam zannedip,
Balkona koşmak istiyorum.
Bayramlarda herkesin babası var diye tekrar ağlamak istiyorum anne.
Çayların yanında pestil,
Yemeklerin yanında yufka yemek istiyorum anne.
Akşam bulaşıklarını sabaha bırakıp,
Kardeşlerimle kavga etmek istiyorum anne.
Maşarabayla çeşmeden soğuk su getirmek istiyorum.
Her gün şalvar giyinip,
Yazmalı köylü kızı olup,
Ezanla bahçeden sebze toplamak,
Sabahtan güveci ateşe koymak istiyorum anne.
Her Perşembe akşamı Fatiha okumanı,
Ayşe’yle Fatma masalını yeniden dinlemek istiyorum anne.
Zift kaplamış zamanın koynundan kurtulup,
Geçmişimin özüyle yoğrulmak istiyorum anne.
Özlemlerin kapalı kapılarında bir başına,
Nereye kadar gider bilmem,
Düşlerde geçmişimle yaşamak istiyorum anne.