1
Yorum
4
Beðeni
5,0
Puan
471
Okunma
gün ölüyor mu ?
doðuyor mu ? bilmiyorum
yalnýzlýðýmýn kabusu diyorum
gün batýmlarý
gün doðumlarý
ben hep alevlere teslimim
renkli bir kitap gibi olur gök
ellerimi uzatýyorum
ateþ güneþin renklerine doðru
beni göðe yakýn ediyor bir dað
ne kadar yalnýz olduðumu gösteriyor
bu saatlerde sessizleþir dilim
ömrümün seken bir günü baþlýyor
veya bitiyor
ömür kitabýmýn sayfalarýný okuyorum
güneþin renkleri çoðalýyor ruhumda
kalbimde biriken özlemler yanýyor
yoksa ben
kayýp bir gecenin içinde miyim
kendi yüzüme doðru sürükleniyorum
ey benim ateþlerden gökyüzüm
beni yaðmalayan ýþýklarýný çek !
mutsuzluðum
cehennemsi bir çöl ýssýzlýðý
duvarlarý yýkýk bir dünyam var
acýyla gülümsüyor güneþim
hiçbir gecem de yeþermiyor..
mustafa kaya
10.12.2020 / Kandilli
5.0
100% (2)
Hesabýnýza giriþ yapýn ya da yeni üyelik oluþturun.
Cevap Yaz