Ne zaman rastlasam
Tezhib’in öğrencilerine
Yedi uyuyanlar gibi sessizler
Ruhsal bir yolculukta kilitli dudakları
Kırk yemin yapmışçasına
Pür dikkat elleri
Sessizliğe borçları varmış gibi gözleri
Gürültüler uyansın istemezler
İncinmesin şakayıklar ,renkler
Hatanın siyah deltası düşmesin yüzlerine
İçleri sızlar öğrencilerin üzülürler
Manevi bir enerji sarmış her birini
Sonsuzluğa davet edilmişçesine
Gömülmüşler aydınger üzerine
Hayatta olan her görüntü
Görselleşir hattın çizgilerinde
Renklerin akışı durdurulamaz
Üsluba çekilir fırça darbeleriyle
Mil çekili gözleriyle ilerliyorlar dikkatle
Hangi çiçeğin gülüşünde
Hangi duvarın halısında
Hangi bulutta dinlenirse aşk
Uzaktaki bir sıladır artık o
Hatlar motiflere işlenir
Hocanın görgü birikim eli değer
Öğrencinin hayal gücü zenginleşir
Evrenin sınırlarını keşfeder
Çıktıkça ortaya desenler
Görenlerin gözlerinde yankılanır
Bir sevdadır bin hevestir Tezhib
Uzaktaki ateşten yakındaki rüyaya
Yer değiştiriyor bütün renkler
Her şey mükemmel uyumlu
Bir çiçeğin açışına benziyor
Göz nuru dökülen paspartu
Sınıf kah sessizliğin güzelliğinde
Kah kırk yıllık dostluk samimiyetinde
Hüzünleri unutturan çoğalan sevgiyle
Kalpten kalplere akar Tezhip ruhu
Taze hikayeler motiflerde canlanır
Çizim ve renkler ve kelimeler sahipsiz değildir
Kimseyi tanımayan aşk gibi yolculuk yapar
Bilinen sırlarıyla karışır guaj boyalara
Desen kendini gösterir düşer kağıda
Tezhibin görünmezliğinde billurlaşır teslimiyet
Saklı duyguların keşfidir bu
Kendini yeni tanımaya başlar öğrenci
Yaratıcıya yaklaştırır ruhsal yolculuğu


Mustafa kaya
09.05.2024 /Fethiye