1
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
518
Okunma

hüzünlü güz
geldiği yıl
bütün mevsimler kaçtı
mahsur kaldık
kar düştü yollara
kırılmış kalplerimiz vardı
tamir edemedik
bizi birleştiren yalnızlık
güz mevsimiydi
böyle bir gündü
çiğnenen yapraklar
yaprağından soyulmuş ağaçlar
yüzü yırtan soğuklar
kar çığlık çığlık
beyaz çöl
soğuk bir sonbahar
yaşlandığımı unutuyorum
sessizliğin güzelliğiydi
kar beyaz şehir
bir yanımız uzakta dağlar
bir yanımız
kar kahkahaları
unutturuyor yalnızlığı
akşam önü
kar beyazlığı ..
Mustafa kaya
30.01.2024
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.