sıkıştırılmış zamanlar avlusu
çimenlere bulut damlıyor
sevdanın hafıza kartına ne varsa

su sesi sonsuzu geniş omuzlara taşıyan
toprak adamı görüyorum
onca kulak tırmalayan
işaret parmağı satılık hoparlör arasına

seçme şarkılar çöplüğünde kadın
sen dudaklarına attıkları demir
düğümü çözme telaşında
belli kavuşmak değildi ruhunu ayrılık limana
demirleyen hiç denizci
dolgun göğüslü yelkenler
deli koşu ayakları bulamayacak

enstrümantal tutturuyorsun duru göllerden
tanıdık kediler geçen
yerel yokların ezgisinden yağmur çatılara
gecenin yöneteni yaylı sazlar çatlatan
hepimiz o saçların teline
tutunma çabasında isyandaşlar akortsuz
ateşi red edebilirdik alevli kundaklardan
siz küllere tüten dalgalanmaları

bu gösterime sloganlarınız geçersiz
eğit beni diyorum ona benleri benzerleri
yer karanlığa ay sevişiyor
gevşeyin şarkıdan tüm yalanlar