Ömürler var anılarımda üreyen
Yanaklarım henüz tombul
Koca bir gök yüklü kirpiklerimde
Toprakların en iyi yastık olduğu o eski
zaman
Amcam meydan okurdu başaklara
Eprimiş elbiselerimizle sustururduk
rüzgarı
Elinde örsü sırtında tırpanı
Biçerken maviye tutunmuş sarılığın
gökyüzünü
Çevikliğinde unuturdu nehirler
bulanıklığını
Verdiği söze gücenik bir yazdı bizi saran
Tabakasından şimşeklere gümüşü ödünç
veren oydu
Yaz yağmurları zamansız örselerdi
başakları
Alnından vadilere İplik iplik suları taşırdı
Zamanı zamandan açardı soluklanırken
Masallar eklerdi tütününden devşirdiği
buluta
Çocukluğumu bir masala emanet
ederek
Gençlik uyandırırdı usul usul
düşlerimden
Ah!’hüzünlü bir yazdı amcam
Eski bir zamandı içimde gideni
olmayan
Ayhan Altun