Yüz güldürmeyen topraklarda terli yazgılar
Bir canı boğazlarken cellatların
Bütün canlardaki isyansız yaftasıydı
Bedenleri pes etmişken ruhlarına da ramak kaldıydı
Dilberlerindeki sevdayı yitirmişti servi bedenler
Ki cellatları temenna ettikleri
Her geçen gün karanlığın büyüyen hükümranlığı
Olsa da isyanları yutulmuş suskunluklarında
Halbuki ne çağrılardı onları efsunlayan
Mahmur zamanlarda alınmamıştı canları
Sırlarında darağacı çıkmıştı
Ne düştüyse paylarına
Meydanlarda reva görülmüştü onlara
Herkesin ortasında kusursuz olmalıydı cinayetleri
Kaldırımlarda cami duvarlarında kan
Minarelerde yağlı ilmekten dökülürken terleri
Avluda bekleyenler üstlenmişti bu menfur cinayeti
Çok şey anlatsa da güvercinin şahitliği
Kefen oldu tüm yankısıyla ezan sesi
Gerek kalmadı sırra kadem
Haydi ! toplansın mahkeme heyeti
Kursağında her kimin varsa sevinci
Bırakmalı bir kurşun kalemle
Sessizce ikiye bölerek tüm nefesi alınanlar gibi
Ayhan Altun