Hep gidişine eşlik ettim
Dönüşlerin ise hep habersiz
Gidişinle öksüz koyduğun duygularımı
Gelişinle teselli etmenin imkansızlığını hiç anlamadın
Hep gidişinde kaldığımı sanırsın ya
Hani arkandan bakıp el salladığım anlar yok artık
O ilk zamanlarımızdaki ben bile değilim
Bakmıyorum gidenlerin arkasından
Unuttum inan ki bakmayı umursamıyorum da
Biraz geride kalmışlığıma yandım.
Azda sitem ettim kendime
Sana haksızlık ettiğim için
Düşündüm de sen iyi ki gitmişsin.
Ben sensizliğe alışmış olsam da.
Yalnızlığımla kucak kucak yaşadım
Ve geçmişimle hep baş başa kaldım
Kimi zaman sensizliğe sarılıp ağladım
Kimi zaman için için yandım.
Düşündüm de her şey bende yaşanır olmuş
Sanki her şey bende başlıyor
Farkında olmadan da bende bitiyor gibi
Oysa bıraktım artık geçmişe dair olanları
Arkadan bakmaları bıraktım.
Kimler gelmiş kapıyı kim çaldı umursamıyorum bile
Çok uzun zamandır sürme çektim gözlerime
Ne gidişin bir çare bana
Nede gelişin bir teselli artık
Anlamsızlaştı yokluğunda her şey.
Duygularım uzun bir zaman öksüz kaldı.
Artık yetimler sayende.
Bil istedim.

Mehmet DEMİR