2
Yorum
6
Beğeni
5,0
Puan
500
Okunma
Bir fırça elâ vurdun tuvale, gözlerinden,
Sonra bir gül pembesi, dudaklarının tonu,
Bir fırça da, saçlarının kızılından sürdün de
Nasıl tutturdun aşkın o ateş kırmızısını?
Fon, hüznün simgesiydi, Van Gogh sarısı oldu
Ve her sefer fırçanı sevgi ile yıkadın;
Ömrümün hazânından, tablo yaratan kadın...
(2012)
Ünal Beşkese
5.0
100% (3)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz