Tahammülüm kalmadı, yar bekleyi bekleyi!
Can, bu günden tezi yok, neredeysen çekte gel.
Azrail cana daldı, ruh yoklayı yoklayı!
Ölümün ertesi yok, neredeysen çıkta gel.

Bin sevdanın atına, koşturarak dörtnala,
Vur sevgiyle kamçını, kah sağa kah da sola,
Sakın geç kaldım deme, umut vaktin var hala,
Engelleri tanıma, darmadağın yıkta gel.

Gelirken sevda getir, boş gelmek yok usulda,
Getirdiğin sevdayı, kulağıma fısılda.
Bir buse ver lebbinden, leblerime asıl da,
Kora düşür Kerem’i, Aslı gibi yakta gel.

Asumanda bulut ol, yeryüzüne ağda gel,
Nisan yağmuru gibi, çisil çisil yağda gel,
Sensiz gönlüm karanlık, güneş gibi doğda gel,
Ne olursun cananım, şimşek gibi çakta gel.

Duymadın mı cananım, işitsene narayı,
Lokman Hekim bilmiyor, aşk derdine çareyi,
Sen taburcu edersin, sevdamdaki yarayı.
Merhemim sende kaldı, süreceksen çıkta gel.

Elin yari koynunda, bizim boynumuz eğri,
Sen orada ben burda, olmuyor ayrı ayrı,
Gözlerim yolda kaldı, geleceksen gel gayrı,
Zalım felek çarkına, hicranları tıkda gel.

Yar inleyi inleyi, tükensede mecalim,
Azraile can vermem, gelde sen ol ecelim,
Bari şu son nefesi, senle ortak içelim,
Ayağından zinciri, prangayı sökte gel.

Ozan Figani der ki, yar sana bu son sözüm,
Vuslatı visalime, senden başka yok çözüm,
Turnalarla selam sal, yola çıktıysan gözüm,
Nazar boncuğu getir, kurşunları dökte gel.

Ozan Figani (Erdem Gümüş)
02.09.2020
İzmir.