Seni kim çağırdı, ey tabip bana?
Sen git cânân gelsin,medet değilsin,
Bu yarayı açan, can habip bana,
Yâr yüzüme gülsün, medet değilsin.

Aşk acısı tadan, tatlıya güler,
Derdi derman bilen, deva mı diler?
Gönül gözyaşını, hekim mi siler?
Bırak cânân silsin, medet değilsin.

Sen kara sevdaya, düştün mü tabip?
Ferhat’ın dağları, eştin mi tabip?
Hiç gönül yarası, deştin mi tabip?
Tabip nerden bilsin, medet değilsin.

Dokunma solumda, gizli sızıya,
Ben razıyım hak’dan, gelen yazıya,
Senden deva ummam, ve de taziye,
Dert müdavim kalsın, medet değilsin.

Neşter mızrap olsa, gönül sazına;
Teller isyan eder, aşık sözüne,
Merhem sürülmez ki, gönül özüne,
Çare yârden olsun, medet değilsin.

Lokman devâ bilmez,gönül yarama,
Ruh tenimden caydı,derman arama,
Kul Figani derki, tabip yâr ama;
Nasıl haber alsın, medet değilsin.

Kul Figani Erdem Gümüş
18 Kasım 2018