0
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
491
Okunma
Yıkık dökük bir ev ve herkes ağlıyor
Bense bakıyorum, içimdeki kanlı bıçağa
Bir an için nefret ediyorum O’ndan ve herkesten
Yanılıyorsunuz, her şeyi hissediyorum
Tüm acıyı ben hissettim kanımda, tenimde
Hiç düşünmeden kaçabilirdim belki de
Ama ben buradayım, önünde ağladığınız, yıkık dökük evimde
Ağlamayın arkamdan, tek damla gözyaşı dökmeyin
Yakın gerekirse tüm bu toprakları, yalnız evim kalsın
Kalsın ki herkes hatırlasın
Ama hiçbir şey olmayacak değil mi
Bana sakın o bilindik, tiksindiğim sonu anlatmayın
Canım daha çok acıyor, canımı alan kişi keyiften dört köşeyken
Nefret etmiyorum yalnızca birkaç kişiden
O’ndan nefret ediyorum
Ve bir anlık dediğim nefretimin
Hiç bitmeyeceğini anlıyorum
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
