Ellerim kanıyor geceden
Gidilecek yollar var ve hâlâ buradayım
Bugün bu sabah, bir hoş bir başkayım
Henüz saat beş

Sabah olmuş ben yarı uykuluyum
Mermerde kırılmış her şeyim

Bir şiir okurum daha gün doğmamış
Uyanık çocuklar çöplük başında
Ve henüz saat beş

Kahvaltıma bakarken çocuklar
Ekmeğime göz dikmişken kediler
Duramıyorum bir saniye daha

Önceden bir başka havası vardı
Dışarıda oturmanın bile sadece
Şimdi insan nefes almaya çekiniyor
Ağlarken çocuklar
Ve henüz saat beş

Nerede bir anne görsem çocuğuyla dilenen
Mahvolurum birden
Bir daha uzaklaşırım her şeyden

Çocuklar görürüm sabah sabah
Buldukları ekmekle mutlu olan
Ve utanırım bütün sahip olduklarımdan
Gitmek isterim yalnızca
Henüz saat beş

Bu saatleri ancak
Emekçi çocuklar bilir ve yolcular
Ölesi gelir insanın, yaşamaktan ziyade
Henüz saat beş