Hassas bir noktadayım, sebebi belli değil,
Kırılgandır yüreğim, yel esse dağılacak.
Dertleri hesapladım; kırk değil, elli değil,
Bir dokunan olursa, üst üste yığılacak.

Kovanlar baki kalmaz bilesin ki arıya,
Yağmacılar dadandı, petek indi yarıya,
Hazan mevsimi geldi, renkler döndü sarıya,
Ayrılığı tadanlar hüzne mi boğulacak?

Elime batan diken gönlümü yaralıyor,
Islıkla gelen rüzgâr kapıyı aralıyor,
Hafif bir ter basarken, nefesim daralıyor,
Belki tabip gelecek, nabzım da sayılacak.

Aynaları ters tutan, görmez kendi yüzünü,
İlkbaharı beklerken, hesap etmez güzünü,
Elde kusur ararken, tadıverir hüzünü,
Sarayı beğenmezken, kapıdan kovulacak.

Krallara baki mi, dünyanın tahtı, tacı?
Acıları yaşatan, bir gün tadacak acı,
Arkasından ağlarken belki de kardeş, bacı,
Ölüm gelip çatacak, o zaman ayılacak!

İnsanoğlu aç gözlü; mala, mülke üşüşmüş,
Her şeyi yağmalamış, adaletsiz bölüşmüş,
Kimisine bir evlek, kimine ova düşmüş,
Dünyaya sığmaz iken; bir kabre sığılacak.

Sabri Koca

*evlek: dönümün dörtte biri